Kaplica na wyspie Porto Covo w Portugalii

Forma kaplicy stanowi kontynuację starego kamieniołomu i rozlewa się aż  do oceanu, gdzie stopniowo rozprasza się, aż do całkowitego zaniku. Labirynt starego kamieniołomu przenika się z nowoprojektowaną, rozróżnioną materiałowo przestrzenią, opartą o regularną siatkę. Miejsce to stanowi wejście do kaplicy, której ramy architektoniczne celowo nie zostały określone. Tajemnicza przestrzeń starego kamieniołomu stanowi prolog do duchowej podróży. W koncepcji ograniczamy zmysł wzroku, pozwalając usłyszeć – usłyszeć samego siebie. Błądząc intymnymi, klasztornymi korytarzami każdy obiera własną ścieżkę, aby odkryć jej cel.